gider.

http://www.youtube.com/watch?v=CBxOAFrsyxA

Terk edileceksin bir gün. Beni hiç bırakmaz dediğin bırakıp gidecek. Arkana dönüp baktığında göremeyeceksin, sabahları uyanmak istemeyeceksin. Çünkü, çok sevmişsindir.  Onsuz bir güne başlamak istemeyeceksin. Alışamayacaksın onsuzluğa. Başlarda kendine soracaksın, "benim yüzümden mi?"

Yaşadıklarınızı düşüneceksin günlerce, aylarca belki senelerce. Yarım kalmıştır aslında senin bir yanın. Gitmiştir sevdiğin adam. Başka ellere, başka yüzlere, başka gözlere. Düşüneceksin, başarabilecek misin onsuz. Hüzün bataklığında git gide dibe batacaksın. Öğreneceksin ki yeni sevgilisini çok seviyormuş. Sevdiğin adam sana baktığı gibi ona bakacak, seni kıskandığı gibi başkasını kıskanacak. Kurtulabilecek misin hüzün bataklığından. Seni bataklıktan kurtarabilecek birçok kişi çıkacak karşına. Ellerini tutman için uzatmış bekliyorlar. Fakat sen uzatmayacaksın ellerini, varsın batayım diyeceksin. Ondan başka kurtarıcı istemeyeceksin.

Oysa o artık bir başkasının kurtarıcısı olmuştur. Hayata tutunduğun son dalında kopmuştur artık. Oysa sen o dalı kopmasın diye sıkıca bağlamışsındır. Sıkıca bantlamış, o dal kopmasın diye ellerin parçalanana kadar sıkıca tutmuşsundur. 

Onunla zaman geçirdiğin yerlere gideceksin. "onunla şurada oturmuştuk", "ilk burada konuşmuştuk" "burada kavga etmiştik"... ve asla son bulmayacak şuralı-buralı cümlelerin. anıların hep hafızanda kalacak. Çünkü asla unutamazsın aşık olduğunu. Ölesiye sevmişsindir ve kolay değildir ölesiye sevdiğini unutmak. Unutmayı defalarca deneyeceksin, fakat olmayacak. 

Zaman bile unutturamayacak onu sana, kanayan yaraların kabuk bağlamayacak. Unuttum diyeceksin, evet unutacaksın.. Onu unutayım derken bir bakacaksın ki kendini unutmuşsun... Bence sevgili aşktan gitmez. Gitmişse, sevmemiştir. Bırak, unut. Artık kırılan dalı da saklamayı bırakıp çöpe at. O dal giden bağlarının, bantlarının ve elinin acısını hatırlatacaktır.

                                                                        Son olarak, gitmem diyen herkes gider.

Haberin yok ölüyorum, artık git.

http://www.youtube.com/watch?v=QZSk8VDUJ44&list=ALHTd1VmZQRNq-gzt_i8u6iVp8Ru7lKfWC

         Hem kaybetmek istemediğini, hem çok sevdiğini söyledi. İnsan, kaybetmek istemediği bir şeyin yanından neden gitmek ister ki? Bir de seviyorsa. Sözlerin bir anlamı kalmadı artık bizim için. Zaten konuşurken de gözlerime bakmıyordu. Hep "eğer biri sizinle konuşurken gözlerinize bakmayıp, gözlerini kaçırıyorsa, yalandır söyledikleri" derler ya. Onu anladım ben. Hem seviyordu hem de gitmek istiyordu ve gözlerime bakmıyordu. Üzgün olduğundan bahsediyorsun. Madem öyle neden gidiyorsun? Gerçekten üzgün müsün yoksa yalan mı? Üzgün olsaydın gider miydin? Yalan olmasaydı gözlerime bakmaz mıydın? O an  kalmamıştı bizim için sözlerin anlamı. Biz kalmamıştık ki ortada. Sözler kalsaydı ne değişirdi? Bundan sonra sadece sessizlik vardı. Uçsuz bucaksız bir sessizlik.

          Aslında gitmemeni istiyorum. Ama susuyorum. "Bırak gitsin" diyorum. Çünkü ben seninle doğmadım ve kesinlikle ölmeyeceğim. Gözlerimden bir kaç damla yaş akarken her masalın bir sonu olduğunu ve her masalın mutlu sonla bitmediğini de biliyorum. Şu sıralar pek çok şey biliyorum. Biz olmadığımızı mesela. Hayatımdan silmem gereken öpüşlerin var, gülüşlerin var, sarılışın var, kokun var he bir de terkedişin. Daha çok işim var. 

Ölüyorum.

          Duman diyor ya hani; "hiç bu kadar sevilmedin, gözlerinden okuyorum. haberin yok ölüyorum."

Ruh Öküzüm :)

İnsanın kendisine yakın hissettiği kendisi gibi düşündüğü aynı şeylerden hoşlandığı beraber bir şeyler paylaştığı ve paylaştığı şeylerden mutlu olduğu ve hayatı onunla dolu dolu yaşadığı kişidir “kardeş”.  Paylaşmak, güven, fedakârlık gibi birçok duyguyu hissettirir sana.

                        En önce paylaşmayı öğretir. Acılarını, mutluluklarını, yaşadıklarını, yaşamak istediklerini, hayallerini kısaca her şeyini paylaşabilirsin onunla. Ayrıca açık sözlülüktür kardeşlik. Ve bilirsin gerçek kardeşlik asla bitmez, ihanet etmez, yarı yolda bırakmaz… Bu güveni çok sınırlı sayıda insanlar hissettirebilir sana. Kardeşliğin en güzel tarafı, kimseyle paylaşamadığın şeyleri onunla paylaşmandır. Çünkü genelde benzer huylara, zevklere sahipsinizdir. Bu nedenle benzer olaylar yaşama olanağınız büyüktür. Birbirinize destek olabilir, sahip çıkabilirsiniz. Ona bir şey anlatırken çekinmezsiniz, çünkü o sizi yadırgamaz. Size doğru yolu gösterir, çünkü sizin iyiliğinizi sizden daha çok ister. Hatanı en iyi görendir O, ve hatanızı sizin gözünüzün önüne sürer; budur onun görevi. Çünkü “dost acı söyler”. O fedakârlığı öğretir sana. Hesapsızca, destek olursan ona. O’da senden esirgemez desteğini. Senin için birçok şeyden vazgeçer belki de. Senin için arkadaşlarını siler, kavga eder… Bunların hepsini karşılık beklemeden yapar. Sevincimi paylaştığımda, onu çoğaltan; sıkıntımı paylaştığımda, sıkıntımı yüklenendir o. ağlamak istediğimde yaslandığım omuz, eliyle gözyaşımı silendir.  Gözlerimin içine sımsıcak bakıp “Bunlar olacak, önemli olan beraber atlatmamız” diyerek duyduğu acıyı kendi içine atıp, seni avutma telaşına düşendir o.  Çıkarsızdır, yanında olmaktan menfaat sağlamayı düşünmez. Karşılıksızdır, ne verdiklerinin hesabını tutar ne de bir gün bunları yaptım diyerek yüzüne vurmayandır. Kardeş demek Aleyna demektir. Aleyna demek, hayat demektir. Kimi zaman aldığın nefeste diyebilmek,
kimi zaman üzüldüğün anda karşında bulabilmektir. Bizde kardeşlik, nefesin kesilirse; “al benim canımı kullan, senindir” demektir. Bizde kardeşlik, her şeye el ele göğüs germektir. Birbirine sahip çıkmaktır.

                        Dostluğun insan hayatındaki değeri bir ekmek, su kadar değerlidir. Artık kimsenin birbirine güveni kalmadığı şu zor hayatta gerçek bir dostumuz varsa eğer kıymetini bilmeliyiz. Ben hayat ikizimi, kardeşimi buldum. Her şeye rağmen Aleyna’ylayım :) Seni çok seviyorum meleğim, iyi ki varsın.

NUR YÜZLÜ MELEĞİM

*http://www.youtube.com/watch?v=oBvuLOSM63k

http://www.dha.com.tr/polis-memuru-cinnet-gecirince_212532.html

Ardından çok ağladım mı, bilmiyorum. Ben sensizliğin acısını, içimi yudum yudum yakmasına rağmen içen biriyim aslında. Ölüm, sana olan duygularımı kötüye kullanmış ve özlemin; kapanmamış yarama tüm acılarıyla basılmış olan tuz..

Her gece başımı sana koyuyor, sana dalıyor ve seni rüyalıyorum. Üzerinden koskoca bir yılın geçmesine rağmen, halen Allah’ıma, her gece “Gizem’imi geri ver” diye yalvarıyorum. Her gece seni sayıklıyorum. Ve her gece yanıma gelip, yanağıma bir buse kondurduğunu hissediyorum. Her anımda, yanımda görünmez bir melek olarak var olduğunu biliyorum meleğim. Seni günden güne unutmak isterken, aksine daha da karanlıklarda hapsoluyorum. Hep bir şey eksik hissettim. Ama en acısı da, her ne kadar uzakta olsak birbirimize, her gün konuşmamızı özledim. Şu an dilimin susmasına rağmen, gözlerimden akan yaşlar kalbimi delecek şekilde ''Gizem'' diye çığlık atıyor. Yokluğuna alışamamak, seni her saniye özlemek, kalbimi acıtıyor. Yokluğun, canımı yakıyor.

Çok teşekkür ederim meleğim;

Sana kötü şeylerden bahsederken hep iyi bir noktasını bulup, iyimser olmayı gösterdiğin için, çok kızdığım anda beni sakinleştirip ama diye başladığın cümleleri hep olumlu sonuçlandırdığın için, sana saçma sapan bir şey anlatırken dahi beni dinleyip kendimi iyi hissetmemi sağladığın ve hep benimle ilgilendiğini gösterdiğin için. Hayatımda var olduğun için. Ve en önemlisi her gece gelip benimle olduğun için. Yanımda olduğunu hissettirdiğin için…

            Her seferinde sana “meleğim” diye hitap ederdim, şimdi gerçekten bir melek oldun nur yüzlüm. Seni ne kadar çok sevdiğimi, sensiz geçen dakikalarımın ne kadar acı verdiğini ve seni ne denli özlediğimi bilemezsin meleğim. Bu gece gel, hissettir kendini. Seni çok seviyorum güzel kalplim. Seni çok seviyorum MELEĞİM.

∞

   Seni severken bütün acılarla baş edecek gücüm oluyor. Sanki elimde sihirli bir değnek varmış da, her sıkıntıyı bir dokunuşla çözebilirmişim gibi… Seninleyim her dakika, saniye, salise gibi… Bir diziyi seyreder gibi seyrediyorum seni. Sonu hiç gelmeyen, her bölümünde yeni maceraları olan bir senaryo gibi, seninle yaşadıklarımızı izliyorum. Gülümsetiyor beni seni sevmek çünkü kendimi sevginin gücüyle tamamlıyorum. Hiçbir şarta, kurala bağlı kalmadan, sadece mutlu olmak için belki de seni seviyorum.


   Bir saniye iste benden sensiz geçirdiğim, veremem. Sensiz geçecekse geçmesin zaman istemem. Seninle yeniden doğdum, yeniden doğusun kanıtıyım ben. Senden önce geçen zamanı, Sana ulaşmak için yürüyerek geçirmişim, kimmişim bilememişim. Şimdi başımı çevirip geriye bakmıyorum bile. O yol yüründü ve bitti, artık seninle yürünecek bambaşka bir yol var önümde yorgunluk nedir bilmeyeceğim.

   Seni öyle seviyorum ki, uğruna her şeyi feda edebileceğim gibi. Sadece senle ben olsak yeter gibi. “Biz” gibi. Seni öyle çok seviyorum ki, hiç bitmeyecekmiş gibi. Hiç bitmesin diye her gece ettiğim dua gibi. Seni öyle seviyorum ki, sadece seni sevsem yetermiş gibi.

Ve Bizde Mezunuz :)

 8’e Veda..

   

Tam 8sene sonra evvel nasıl çarpıyor kalbim, nasıl heyecanlıyım. Aslında bu heyecan buruk bir heyecan… 8 senenize, eviniz gibi her gün girip çıktığınız; yeri geldiği zaman nefret ettiğiniz, kaçmak istediğiniz; yeri geldiği zaman koşarak gittiğimiz yere veda ettik. Gülerek, oynayarak, ağlayarak… bitti! Ortaokul’a veda. Evet, bunca zaman nefret ettiğim insanlarla bile vakit geçiremeyeceğim. Biraz ortaokula bitirdiğim için mutluyum. Ama;

       Koridorlarında hayvan gibi bağıracağım, durup durup herkesi çevirip ‘sana küstüm’ diyeceğim,  koridorlarında kartopu savaşı yapacağım, tuvaletlerinde hortumlarla su savaşı yapacağım, Süleyman beni ıslatmasın diye tuvaletlere saklanacağım, sırf Süleyman’ı dövmek için bir o kat bir bu kat diye merdivenlerde koşacağım, su aldığımda sudan bir yudum içmeden suyun bittiğini göreceğim, köfte aldığımda; Süleyman’ın yarısını bölmesini, diğer yarısının kanka bir ısırık diye Semiha’nın ve Büşra’nın bitireceği, andımızda sınıfımda değil de Büşra’ların sırasında durduğum, Sefer Hoca’nın derste gelip kafama su döktüğü, tahta kalemleriyle kafama vurduğu, her derse geç kaldığımda kulaklarımı kızartmasını, jile boyu yüzünden her seferinde tahtaya çıkardığı, tiyatroya inip bahçeye kaçtığımız dersleri, Elif Hoca’nın dersinde kavga etmeyi, Nuray Hoca’nın dersinde sürekli inmeyen parmağımı, Fen dersinde hocayı tekrar etmeyi, İnkılâp dersinde uyumayı, ayağı kalkıp cevaplamadan oturduğum günleri; bunları yaptığım okulu özleyeceğim.

         Elbette bunlar yeniden yaşanacak ama hiçbir şey böylesi güzel olmayacak, her şeyiyle nefret ettiğim ortamı özleyeceğim… ve işte 8’e veda..

Süleyman;

Birçok insan hayatında ona sahip çıkacak, onu koruyup kollayacak, her anında yanında olacak, onu hep sevecek birini ister, bu kişiyi ben ‘Ruh İkizi’ diye adlandırırım. Ben çok şanslıyım; çünkü yolun sonuna kadar gidebileceğim bir ruh ikizim var.

      Fotoğraflarımızdan enerji fışkırır, onun yanında olmak bana huzur verir, mutluluk verir. Kıskanılması gereken bir duygudur. Sevgiliden çok farklı bir yerdedir, sevgili kalbini yerinden çıkartırken; ruh ikizin onu dengeye sokar. Benim ruh ikizim zaman zaman bana kızar. Değersiz kişiler için ağlamayı bırakın, ağlamamı bana yakıştıramaz… O benim güçsüzlüğümü kabullenemez. Ne zaman canım yansa,  ne zaman ağlasam, ne zaman bir şeye ihtiyacım olsa ‘ben buradayım’ der. O hep buradadır. Hep yanımda, kalbimdedir. Hep benimledir. Çok şey yaşadık, onu yaşadık, bunu yaşadık, şunu yaşadık. Başımızdan şu geçti, bu geçti. Yazmaya gerek var mı? Tabi ki yok. Yazmaya gerek olmasını bırakın, yazmaya kalksam; inanın ki benim cümlelerim yetersiz kalır. Bizim hayatımızda neler olmadı ki? Biz seninle neler görüp geçirmedik ki… Ama biz ne yaptık? Arkamızdan konuşanlara inanıp birbirimizi mi bıraktık? Hayır, engellerin üstünden ‘el ele’ tutuşup atladık. Bazen sorunlarımızı görmezden geldik, bu şekilde baş ettik. Bazen, ateşin üstüne gittik yine ‘el ele’ . En güzel mutluluklarımda da yanımda ‘sen’ vardın. Mutluluklarımızda da “elele”ydik ve “elele”yiz.

                Kardeş olmak ne demek? İşte bu demek…              

Gözlerinin içine baktığımda ne dediğini anlıyor, nefes alırken ne düşündüğünü biliyorum.

Sen bir adım atarken, arkasından gelecek olan 5.adımı görüyorum.

Her yerde, her zaman, her an ve her koşulda hem ellerimiz hem yüreğimiz bir…

Fazla söze gerek yok. Canımdan öte canım, kardeşimsin. Seni çok seviyorum özüm.